زرین خبر

توی وبلاگی دیدم که نوشته بود : شنیدی که می گن گرسنه نشدی تا عاشقی یادت بره ... نمی

دونم کی اینو گفته اما مطمئنم اون آدم یکی مثل آقامون رو نداشته که عاشقی رو یاد بگیره می خوام

حالا که منت گذاشتی و اومدی به وبلاگ خودت با کاشتن 14 گل صلوات برای سلامت آقامون تو باغچه

دلت ، خودت رو برا اومدنش آماده کنی می دونم باغچه دل شما حاصلخیز تره ... پس بسم الله ..

. اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم ، من واسه خاطر اینکه از این جمله نتونستم بگذرم

گذاشتمش تا شاید یادم نره که انتظار خشک و خالی و بدون عمل معنا و مفهومی نداره و بی فایده

هست ...

رفقا ، تصمیم بگیریم که عمل کنیم ... یعنی خودسازی ، یعنی ایثار ، یعنی شهادت ...

چه انتظار عجیبی!

تو بین منتظران هم عزیز من ، چه غریبی ،

عجیب تر که چه آسان نبودنت شده عادت !؟

نه کوششی ، نه وفایی !؟

فقط نشسته و گفتیم :

خدا کند که بیایی...!؟

    حضرت حیدر به نام فاطمه حساس بود***** خلقت از روز ازل مدیون عطر یاس بود

   ای که بستی راه را در کوچه ها برفاطمه***** گردنت را می شکست آنجا اگر عباس بود

چـرا چـادر؟

گفت: اگه گفتی چی شد من بعد از این همه مدت چادر پوشیدم؟

شاید این جمعه بیاید

شاید...

پرده از چهره گشاید

شاید...

 

چشمانت را ندیده‌ام اما می‌دانم که در آنها رازیست به
زیبایی انتظار همه چشم به راهت در طول تاریخ‌گمشده و من به امید یک نظر دیدن جمال
حضورت همواره تو را می‌خوانم و هر شب جمعه تا صبح به انتظارت می‌نشینم.

صبحدم که می‌شود بغض‌هایم می‌ترکند و اشک‌ها جاری
می‌شوند .

نمی‌دانم از کجا برایت بگویم.
از چه برایت بنویسم.
تو نوری،
عشقی ،
پاکی،
خلوصی.
و اگر بیایی نگاه مهربانت همه دردهای ما را شفا می‌بخشد.
حتی فکر کردن به تجلی‌ات زیباست.
می‌دانم که اگر بیایی جاده‌های سرسبز انتظار را پر
از گل نرگس می‌کنم.
در میعادگاه تو و
منتظرانت می‌نشینم تا بیایی و از بهانه‌های دل با تو بگویم و از بهشتی که رویای
ظهورت در دنیای ما آفریده.

آقای من!
اگر بیایی، زندگی زیبا می‌شود و رنگین کمان
دل‌های شیفته پررنگ‌تر.
سالها پیش بشارت داده‌ای که شیفتگان تو ،
لباسی از جنس
صداقت بر تن ‌کنند و به استقبالت بیایند.

تو را به عظمتت سوگند می‌دهم دعا کنی
لیاقت یک نظر دیدنت را داشته باشم و قطره آبی شوم از دریای بی‌کران منتظران راستین‌ات.

بيا که چشمهاي ما، روشنايي را در مسير قدمهاي تو مي جويد!

 

 

بهار عشق شکوفا نمی شود بی تو
بیا که غنچه ی دل وا نمیشود بی تو

بر آی از افق ای آفتاب صبح امید
که شب رسیده و فردا نمی شود بی تو

هزار چشمه جوشان به دشتها جاریست
یکی روانه ی دریا نمی شود بی تو

ز سرد مهری شبهای هجر دلتنگم
بیا که عقده ی دل وا نمی شود بی تو

بیا،بیا گره از کار عاشقان بگشای
که عشق و عاطفه معنا نمی شود بی تو

به امید تقارن بهار طبیعت

با ظهور بهار دلها

 

 

دو قدم مانده به خندیدن برگ

یک نفس مانده به ذوق گل سرخ

 چشم در چشم بهاری دیگر

تحفه ای یافت نکردم که کنم هدیه تان

 یک سبد عاطفه دارم

 همه ارزانی تان . . .

عید نوروز بر شما مبارک

خواهرم: سرخی خونم را به سیاهی چادرت به امانت داده ام،

پس ...

امانت دار خوبی باش!

برخیز ای چاووش شهر عشق،برخیز

غسل زیارت کن زنهر عشق، برخیز

بربند محمل را و برپا کن علم را

آواز دِه آواز عشّاق حرم را

هرکس که پیمان ولا دارد بیاید

ودگر بار خـــــــــــــــدا

وای آگه زسکـــــــوت دگــــــــران

کـــــــــــه چگـــــــــــونه دل آن رهبــــــــــــــــــــــــــــر فرزانه ی مـــــــا

مثل امـــــواج پریــــــــــشان کردند

                                                                او چـــرا غمگــــــین اســــــــــــــت

                                                               او چــــــــرا نالان اســــــــت

                                                            او چــــــــرا از ید همسفران  می نالد

آری ای رهگـــــذران خـــــاکی

ایــن بود خلعت آن بی خردان

که چنین بی خبـــــــر از جزای خودشان

دست بر بی خرد انگار

                                                                                  دگر بار در این شهر شلوغ

                                                                                 عده ای سرد طلب

                                                                                 که بدنبال خرابی وطــــــــــــن می بودند

                                                                                      همگی دست به شورش بردند

<<آری اینک دگر

در میان آنها

حرفی از جبهه و جنـــــــــــــگ پیدا نیست

                                                                              حرفی از روح ا....

                                                                             حرفی از صاحب امــــر

                                                                             وعزیزان دگر پیدا نیست>>

حال آن رهــــــــــــــــــــــــــــــبـــــــــر فرزانه ی ما

بادلی پر از خون

بارخی زیبا و

با تفکر به سوی فرداها

خطبه ای آغاز کرد

                                                                         آری این خطبه دگر

                                                                        هیچ جایی ومکانی از یاد

                                                                      یا که گوییم از دل

                                                                      خارج و خالی وخاموش نخواهد گردد

اوکه  باهمت خود

او که با عظمی راسخ

با بیانی شیرین

همه را آرام کرد

                                                                       او که با یاد خــــــــــــــدا

                                                                       اوکه با یاد شهــــــــــــــید

                                                                     اوکه با زنده نگه داشتن یـــــــــــــــــاد امـــــــــــــــام

                                                                     همه را دعوت کرد

ودگر با خـــــــــــــــدا

قسمت خواهم داد

به حق ساقی کوثـــــــــــــر وحسین

این عزیزمارا

تا ظهور گل زهرای بتــــــــــــــــــــــــول

همچنان محفوظش دار

شعر از=روح ا...براهمی

یاری امام زمان(عج) در این زمان به انجام صحیح وظایف خود در زمان غیبت است . وظیفه منتظر امام زمان(ع) این است که مانند یک منتظر واقعی زندگی کند. وقتی انسان حقیقتا منتظر کسی باشد تمام رفتار و سکناتش نشان از منتظر بودن او دارد. به عنوان مثال اگر منتظر میهمان باشد حتما خانه را تمیز و مرتب می کند، وسایل پذیرایی را آماده می کند و با لباس مرتب و چهره ای شاداب در انتظار می ماند. چنین کسی می تواند ادعا کند که منتظر میهمان بوده است. اما کسی که نه خانه را مرتب کرده است و نه وسایل پذیرایی را آماده نموده است و نه لباس مرتب و تمیزی پوشیده است و نه اصلاً به فکر میهمان است اگر ادعا کند که در انتظارمیهمان بوده همه او را ریشخند خواهند کرد و بر گزافه گویی او خواهند خندید.

                   لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ            عشق بازان چنین مستحق هجرانند
بنابراین انتظار باید قبل از آنکه از ادعای انسان فهمیده می شود از رفتار و کردار او فهمیده شود. نمی توان هر کسی را که ادعای دوستی و ولایت امام زمان(عج) را دارد در شمار دوستان و منتظران او قلمداد نمود. آری «مشک آن است که خود ببوید نه آنکه عطاربگوید».
با چنین توضیحی روشن است که یک منتظر واقعی امام زمان باید رفتارش به گونه ای باشد که هر لحظه منتظر ظهور امام زمان(عج) باشد. یعنی در هر لحظه که این خبر را به او بدهند خوشحال شود و آماده باشد برای یاری امام زمان(عج) با مال و جان خویش جهاد نماید و خود را درراه آن حضرت فدا نماید. بنابراین یک منتظر واقعی اهل گناه و دلبستگی به دنیا نیست چرا که چنین کسی نمی تواند از وابستگی ها و دلبستگی ها و آلودگی ها دست بردارد و آماده به خدمت در جهت اهداف مقدس امام زمان(ع) باشد.

با توجه به نکات ذکر شده می توان برخی وظایف منتظر امام زمان(ع) را چنین ذکر کرد:

1. اولین شرط انتظار؛ معرفت است تا انسان میهمان خود را نشناسد و از خصوصیات خوب او مطلع نباشد منتظر او نخواهد شد. تنها هنگامی انسان در انتظار کسی می نشیند که او را خوب بشناسد اما اگر انسان کسی را نشناسد ولو بداند که آن شخص خواهد آمد برایش اهمیتی نخواهد داشت و منتظر او نخواهد ماند. در مورد انتظار امام زمان هم چنین است. کسانی که آن حضرت را نمی شناسند مانند کفار و یا اهل ادیان دیگر، هرگز انتظار او را نمی کشند اما کسانی که او را می شناسند و ارزش او را می شناسند و مقام او رامی دانند منتظر او می مانند.
کسانی که امام زمان(عج) را نمی شناسند اگر چه به ظاهر مسلمان باشند چنانچه در این حال بمیرند در حال جاهلیت از دنیا رفته اند. چنانکه پیامبر اکرم(ص) فرمود: «من مات و لم یعرف امام زمانه مات میته جاهلیه؛ هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مردن جاهلیت از دنیا رفته است» (بحارالانوار، ج 32، ص 331).
بنابراین اولین شرط انتظار، ایجاد معرفت در مورد امام زمان است و طبیعی است که هر مقدار معرفت انسان نسبت به امام زمان بیشتر باشد انسان ارزش او را بیشتر درک خواهد کرد و به عظمت او بیشتر پی خواهد برد و بیشتر تشنه وجود آن حضرت خواهد شد. در حالی که افراد جاهل و ناآگاه به ارزش آن حضرت هرگز احساس تشنگی و عطش نسبت به وجود مقدس آن حضرت نخواهند داشت و بدین جهت از زمره منتظران او بیرون هستند. آری:
                وصل خورشید به شب پره اعمی نرسد             که در این آینه صاحب نظران حیرانند
البته شناخت امام زمان دو گونه است. اول، شناخت تاریخی وجود آن حضرت مانند اینکه امام دوازدهم است و تاریخ ولادتش در چه سالی است و مانند آن. اما گونه دیگر شناخت امام زمان(ع)، شناخت مقام نورانیت آن حضرت است که این شناخت کار هر کسینیست و ظرفیت و لیاقت زیادی می خواهد. و در حقیقت اصحاب خاص امام زمان(ع) کسانی هستند که آن حضرت را به مقام نورانیت شناخته اند برای آگاهی از مقام عظیم امامت رجوع به زیارت جامعه کبیره و تأمل در معانی عمیق و عجیب آن توصیه می شود.
همچنین خواندن کتب معتبری که در مورد امام زمان(ع) نوشته شده است می تواند انسان را تا حدی به مقام و عظمت امام زمان(ع) آشنا سازد.

بشنو از چادر که در توصیف زن

تار و پودش با تو می گوید سخن

تار و پودشم را شرافت بافته

تا شرافت را به عصمت بافته

در کلاس حفظ تقوا و شرف

دختران درند و چادر چون صدف

بهترین سرمایه زن چادر است

رانکه زن را زینت زن چادر است

حفظ چادر در سرای اقتدار

دختران را هست تاج افتخار

حفظ چادر حفظ دین و مذهب است

شیوه زهرا و درس زینب است

حفظ چادر سدّ فحشا می شود

روسفیدی نزد زهرا می شود

حفظ چادر چاره ساز کارهاست

حافظ گل از هجوم خارهاست

حفظ چادر زخم ها را مرهم است

دست رد بر سینه ی نامحرم است

چنــــــدتا عکس از عزاداری پیامبر اکرم (ص)در زریـــــــــن دشــــــــــت

امروز تاریخ 90/10/29  تابلو اردوگاه قدس بسیجیان سپاه ناحیه زرین دشت در منطقه رزمایش های گردانهای عاشورا توسط  سپاهیان برپا گردید امـــــید است بسیجیان غیور همچنان دوران دفاع مقدس در کنار سپاهیان در ادامه راه شهیـــــــــدان استوار و مقاوم باشند

چه غریبانه رفتند

اما چه مفتخرانه بازگشتند...!

مارا بکشید

دررسیدن به هدف مون مصمم تر می شویم .

شهیدان

تا آخرین نفس راهتان را ادامه می دهیم

مرگ بر آمریکا

مرگ بر اسرائیل

عزیزان من ! تمام مشکلاتی که برای افراد یا اجتماعات بشر پیش می آید بر اثر یکی از این دو است : یا عدم بصیرت یا عدم صبر. یا دچار غفلت می شوند، واقعیتها راتشخیص نمی دهند ، حقایق را نمی فهمند. یا با وجود فهمیدن واقعیات، از ایستادگی خسته می شوند.                                امام خامنه ای مد ظله العالی

قيامت بي حسين غوغا ندارد /  شفاعت بي حسين معنا ندارد

162<<<<16=18-2=2*9نتیجه میگیریم که اولین صحفه جزء9 صفحه 162 میباشد مثال دیگر 302<<<<30=2-32=2*16 این مطلب را بگوییم که فقط قرآنی که با خط عثما طه این موضوع صدق میکند

لقمه حرام، بسترساز ستیز با امام زمان (اروحنافداه)

بی‌شک یکی از عوامل مهم جرم و جنایت و بی‌دینی و ستیزه‌جویی مردم با امام معصوم، حرام‌خواری ایشان است. انسان در نتیجة حرام‌خواری، فردی لاابالی، بد طینت، جنایت‌پیشه، گریزان از حق، طرفدار باطل، قسی‌القلب و بدکاره می‌شود، به مرور زمان تمامی زمینه‌های انسانی را از دست داده و به حیوانی وحشی و خطرناک تبدیل می‌گردد و در نهایت با جرأت تمام، در مرداب شهوت‌رانی و دنیاپرستی، انسانیت خود را به مسلخ می‌برد.

نقشه معاویه در دشمن سازی برای امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)

یکی از کاری‌ترین نقشه‌های معاویه برای جدا کردن مردم از امیرالمؤمنین(علیه السلام)، فرستادن پول و عسل و رشوه‌های حرام برای افراد بود. مردمان فقیری که حتی از نان و ماست سیر نشده بودند، یک مرتبه خود را در مقابل كوزه‌های عسل و کیسه‌های پول معاویه می‌دیدند. در این میان کمتر کسی بود که از پول و عسل حرام بگذرد، معاویه و یارانش را واگذارد و از امام حق دست برندارد.

كیسه‌های درهم و دینار به دستور معاویه در میان كوزه‌های پر از عسل گذاشته و به همراه نامه‌ای به خانة یكایك یاران و دوستداران امام علی(علیه السلام) ارسال می‌شد. اعضای خانوادة دریافت‌كنندة كوزه‌های عسل برای رسیدن به كیسه‌های پول می‌بایست از عسل حرام معاویه می‌خوردند و این آغاز خروج ایشان از حریم ولایت و محبت بود.

ابوالاسود دُئلی، از یاران استوار و بابصیرت امام علی(علیه السلام)، روزی در مسجد كوفه نشسته بود كه ناگاه مردی ناشناس آمد و نام ابوالاسود را صدا زد. ابوالاسود از جای برخاست و به در مسجد آمد. آن ناشناس كه مأمور معاویه بود، نامه‌ای به دست وی داد.

دخترك همین‌كه هشدار پدر را شنید، انگشت خود را به زمین مالید و آن‌گاه در گلوی خود فرو برد و اندك عسلی را كه خورده بود، برگرداند و بلافاصله اشعاری خواند که مضمونش این است: «ای پسر هند، آیا با عسل مصفّا می‌خواهی دین و ایمان ما را ببری و ما را از علی(علیه السلام) جدا کنی؟ بدان که ما تا ابد دست از علی(علیه السلام) برنمی‌داریم!»

آن‌گاه ابوالاسود به همراه دختر پنج‌ساله‌اش نزد امام علی(علیه السلام)آمد و پس از نقل ماجرا متن نامه معاویه را برای آن حضرت خواند. امام شادمان شدند و در حق ایشان دعای خیر فرمودند.

معاویه، دجّال نیرنگ‌باز زمان خویش بود و اینك دجّال و دجّالیان زمان نیز معاویه‌گونه كوزه‌های عسلِ آغشته به رشوه‌های حرام را به متن خانه‌های دوستداران و پیروان امام حق فرستاده‌اند تا حلاوت ولایت و محبت را با شیرینی زودگذر و فریبندة آن بربایند. كوزه‌های عسل دجّال و دجّالیان زمان، همان لقمه‌ها، تصاویر، فیلم‌ها و موسیقی‌های حرامی است كه با اهداف شیطانیِ خداگریزی و حق‌‌ستیزی طراحی شده و از طریق امواج رسانه‌ای صهیونیستی به متن خانه‌ها وارد گشته و اعضای خانواده را در لبة پرتگاه‌ نیستی قرار داده است.